v. 2011-01-15

 

[Logo]

en het nieuwe ‘Vlaanderen’

 

[W-VL]

 

De ‘Grote oorlog’ had van West-Vlaanderen een immens groot kerkhof
gemaakt. Vele steden kwamen zwaar gehavend uit de strijd (waaronder Roeselare)
of waren totaal vernield (Ieper).
 

Vlaanderen pakte de wederopbouw voortvarend aan, maar vergat ook zijn vele slachtoffers van het Ijzerfront niet. De oorlog en de miscommunicatie in de West-Vlaamse loopgraven hadden de Vlaming wakker geschud.
De golf van nationalisme die tijdens het interbellum over Europa spoelde liet ook onze streken niet ongemoeid. Dat alles bracht een ommekeer teweeg in de Belgische verhoudingen: Vlaanderen eiste nadrukkelijker zijn recht, en de Belgische staat moest hoe dan ook inzien dat veel van die Vlaamse eisen gerechtvaardigd waren.
Dat ‘Vlaanderen’ had echter al lang niets meer vandoen met de provincies Oost- en West-Vlaanderen. Daar werd nu het Nederlandssprekende gebied van de Belgische staat mee bedoeld.  Limburgers in Hasselt heetten inmiddels ook Vlamingen, zoals die van Maastricht al een tijdlang Hollanders werden genoemd. (Hoe krijg je ’t allemaal verzonnen!)

 

Bouwmeester Alfons Van Coillie

(10/10e van Leonardszoon Bruno Van Coillie ×× Slosse Mietjie)
geb. Roeselare 1884-12-10, overl. Brugge 1949-08-08
 

Alfons was de jongste telg van het Roeselaarse bakkersgezin foto Van Coillie–Slosse. Na op de Roeselaarse collegebanken te hebben uitgeblonken door een bijzondere begaafdheid, trok hij naar de universiteit in Leuven waar hij o.m. les kreeg van de beroemde professor Arthur Vierendeel. In 1907 behaalde hij er op schitterende wijze het diploma Bouwkundig Ingenieur.
Vanuit Tongeren bracht hij in 1911, samen met de praktische ondervinding opge­daan tijdens een stage bij het befaamde bouwkundig bureau Christiaens, ook een dochter van zijn leermeester als echtgenote mee naar zijn vaderstad Roese­lare.
 

Wederopbouw van Roeselare en andere bouwactiviteiten –  Na de wapenstil­stand vestigde hij zich in 1919 als ingenieur-architect in een ellendig verwoeste streek. Hij drukte zijn stempel niet alleen op het stadsbeeld van Roeselare maar ook daarbuiten, waar we kerken vinden te Oostrozebeke, te Assebroek, te Roe­selare zelf…

 

Al vóór 1914 was hij als technicus opgenomen in de beheerraad van leenmaat­schappij ‘De Meiboom’. Na de oorlog, toen de vernielde stad heropgebouwd moest worden, werkte hij zich op tot een echte beheerder, een leider… Hij vormde de maatschappij om, toverde het Mei­boomkwartier uit de grond en verrijkte stad en bevolking met 140 nieuwe woningen.

 

In 1920 was hij medestichter van bouwmaatschappij ‘De Mandel’ en werd spoedig tot beheerder gekozen. Gedurende circa 25 jaar was hij daar de wijze raadgever en de bekwame technicus, op wie nooit tevergeefs een beroep werd gedaan. Het was ook Alfons’ verdienste dat ‘De Mandel’, die meer dan duizend volkswoningen bouw­de, een van de belangrijkste bouwmaatschappijen in Bel­gië werd.
In 1926 werd de private bouwmaatschappij ‘Het Roeselaars Werkmanshuis’ op­gericht. Alfons Van Coillie was er de ont­werper en de stichter van, verzamelde de nodige fondsen en werd er, na het overlijden van burgemeester Jan Mahieu, de voorzitter van. Ook deze maatschappij kende dankzij Alfons’ toewijding een grote bloei, en er werd met uiterst geringe middelen veel gebouwd.
Toen in 1934 de gewestelijke maat­schappij voor het kleine landeigendom ‘Het ei­gen Erf’ werd opgericht behoorde Alfons Van Coillie weer tot de stichters en be­heerders. Hiermee bewees hij vele diensten aan landslieden in het gewest Roe­selare-Tielt.

Bronnen: [1] Theo Castro, Halle 1977-11-06 in Coyldiana 1977 blz. 83-86; [2] In memoriam mijnheer Alfons Van Coillie, uitg. Het Nationaal Christelijk Middenstandsverbond.

Alfons Van Coillie

Alfons Van Coillie (foto’s 1927 & ’18)
 
Minister Joris Helle­putte heeft herhaalde­lijk gepoogd Alfons Van Coillie te winnen voor de grote haven­werken in Montreal en de industriële uitbouw van Perzië, maar diens liefde voor de eigen streek was sterker dan de zucht naar faam of een lu­cratieve loopbaan.

 

 Inventaris Onroe­rend Erfgoed – Een overzicht van bouw­werken die tijdens het interbel­lum door Alfons Van Coillie werden gerealiseerd.

 

 meer over Alfons Van Coillie
…als vluchteling;
…als letterenminnaar;
…als organisator;
…als politicus.
 

 Of blader eens in de Wikipedia

 

Aannemer Jérôme Van Coillie

(10/10e van Petrus’zoon Médard Vancoillie × Van Bunnen Joanna)
geb. Bredene 1892-04-01, overl. Oostende 1944-03-12
 

Jérôme was de Benjamin van het kinderrijke Bredenese aannemersgezin Van­coillie–Van Bunnen. In 1914 week hij op 21-jarige leeftijd voor het oorlogs­geweld uit naar Groot-Brittannië alwaar hij in hetzelfde jaar nog trouwde met Bertha Van Belleghem.
 

Bouwonderneming Van Coillie –  Terug in eigen land richtte hij op 1919-08-01 in het sterk gehavende Oostende een bouwbedrijf op. Een eenmanszaak. Met dat bedrijf nam hij onmiddellijk deel aan de wederopbouw van de Vlaamse westhoek, waar de verwoestende oorlog een grote woningnood had veroorzaakt.

Hij specialiseerde zijn bedrijf in de jaren daarna in werken op basis van gewapend beton. Het bouwbedrijf groeide daardoor gestaag tot medio 1943 toen, naast het uitblijven van bouwopdrachten, de bouwcapaciteit van het bedrijf werd opgeëist door de Duitse bezetter (zie hiernaast).

Bron: Jan Van Coillie, De zaak Van Coillie, Een schitterende Fiscale Blunder, uitgave in eigen beheer (1998).

 

 bedrijfsgroei door specialisatie, waarna neer­gang tijdens de twee­de wereldoorlog…

 

Suikerbakker Jozef Van Coillie

(10/9e van Leonardszoon Bruno Van Coillie ×× Slosse Mietjie)
geb. Roeselare 1881-05-17, overl. ald. 1956-02-27
 

Tijdens de oorlog had Albert Van Coillie, de zaakvoerder van de bakkerij kinder­verlamming gekregen. Broer Jozef nam daarom na de oorlog het bedrijf van hem over en zette daarmee de bakkerstraditie in de familie voort. Het winkelpand aan de Grote Markt was bij een bombardement in 1916 totaal verwoest; daarbij had­den ook de twee aanpalende gebouwen zware schade opgelopen.

 

Jozef ging voortvarend te werk; er moest brood op de plank voor zijn gezin Foto. De noodwinkel van 1919 werd al in 1921 vervangen door een gloednieuw gebouw. Dat nieuwe pand was daarmee een van de eerste naoorlogse bouwwerken die de westkant van de Grote Markt een totaal ander aanzien zouden geven…
Let op de geronde uitbouw op de eerste verdieping: een speciale uitkijkpost over de markt voor de inwo­nende, maar verlamde broer Albert…

 

Jozef Van Coillie

Jozef Van Coillie (fo­to’s 1951 & ’32)

  Roeselare

 
 

  van puinhoop tot statige nieuwbouw

 

 ter vergelijking

 

Die vogels? Blauw­voeten natuurlijk.
Het is toch de Roden­bachstad!

Prentbriefkaart uit 1934: Roeselare, westzijde van de Grote Markt met op de achtergrond de markante Sint-Michielstoren. Het tweede pand van rechts was suikerbakkerij Jozef Van Coillie (Aº 1921); het gebouw viel namelijk zestig jaar later (1982) ten prooi aan de slopershamer om plaats te maken voor een winkelgalerij.

 

(Via Ellis Island) naar de nieuwe wereld [2]

of: „Weg van die troosteloze Vlaamse puinhopen”
 

De troosteloze aanblik van ons verwoeste Vlaanderen werkte heel demotiverend op de ondernemingszin van vele streekgenoten. Ook na de Grote Oorlog be­proefden daarom weer veel VanCoilge-gezinnen hun geluk aan de andere kant van het gro­te water; in de landen met de onbegrensde mogelijkheden: de Verenigde Staten en Canada…
 

1918

1918-11-26 met de Balmoral Castle uit Liverpool (GB):

[J] Peter Van Coillie (gehuwd, 53), baker uit Silverton (GB)

[J] Lucie Van Coillie [geb. Aerens] (gehuwd, 50), housewife uit Silverton (GB)
Bestemming: son in Lawrence (VS-Massachusetts)

[We kwamen Peter al eerder tegen, namelijk in 1907 als Pierre.]

 

1919

1919-10-12 met La Savoie uit Den Haver:

[J] Louis Van Coillie (gehuwd, 50), store clerk uit Zellik (Brussel)
Naaste verwant in thuisland: father mr. Van Coillie, 4 rue la Porcelaine, Anderlecht

[J] Victoire Van Coillie (gehuwd, 50) uit Zellik
Naaste verwant in thuisland: brother mr. Van Coillie, 4 rue la Porcelaine, Anderlecht

[J] Augustine Van Coillie (ongehuwd, 24), servant uit Zellik
Naaste verwant in thuisland: uncle mr. Van Coillie, 4 rue la Porcelaine, Anderlecht
Bestemming: Abbeville (CA)

 

1920

1920-01-15 met de Lapland uit Antwerpen:

[J] Arthur Van Collie (ongehuwd, 33), chauffeur uit Gent (geb. Torhout)
Bestemming: brother Aug. Vancollie in Detroit (VS-Michigan) for 3 months
Naaste verwante in thuisland: sister Bertha VanCollie te Lichtervelde
 

1920-03-28 met de Lapland uit Antwerpen:

[J] Adiel Van Laecken (gehuwd, 31), farmer uit Pittem

[J] Maria Van Laecken [geb. Vancoillie] (gehuwd, 30), farmer uit Pittem
Bestemming: Marion (VS-New York)
Naaste verwante in het thuisland: mother wde Van Laecken te Egem.
 

1920-06-14 met de Finland uit Antwerpen:

[J] Achiel Van Coillie (ongehuwd, 26) landwkr uit Pittem
Bestemming: brother Adiel Van Coillie, Bessmore 1056 in Detroit (VS-Michigan)
Naaste verwanten in het thuisland: Parents Henri Van Coillie, De Foer te Pittem

 

1921

[J] Pauline Van Coillie [geb. Goethals] (39) uit Detroit (Michigan)

 

1922

[J] Alfons VanCoillie (49) uit Detroit (Michigan)
(Qua leeftijd (geb. nov. 1874) komt hiervoor in aanmerking de echtgenoot van Julia David die inderdaad in Detroit woonde. Op terugreis na een bezoek aan het naoorlogse, zwaar gehavende vaderland?)
 

1922-08-04 met de Berengaria uit Cherbourg:

[J] Henry Van Coillie (gehuwd, 30), butcher uit Roeselare

[J] Emma Van Coillie [geb. Dewitte] (gehuwd, 23), housewife uit Roeselare
Bestemming: uncle A. Degrenville in Detroit (VS-Michigan)
Naaste verwanten in thuisland: parents Van Coillie aan de Porkmarket te Roeselare

 

1923

1923-03-23 met de Majestic uit Southampton (GB):

[J] Emiel Van Collie (gehuwd, 35), modelmaker/machinist uit Roeselare

[J] Helene Van Collie [geb. Aernout] (gehuwd, 27), housewife uit Roeselare
Bestemming: Jules Witthouck in Chicago (VS-Illinois); «returning home»
Naaste verwanten in thuisland: mother Van Collie in de Koanstraat 7 te Roeselare
[Dit paar zou later remigreren.]
 

1923-08-04 met het schip Belgenland uit Antwerpen:

[N] Albert Van Koille (48), bemanningslid (1st Cl. Waiter)

[N] E. Van Koillie (48)

 


 
 

datum = aankomst­datum
leeftijd = bij aan­komst
namen/beroepen =
vlgs. passagierslijst
[N]= niet, en [J]= wel aangetroffen in onze stamboom­gegevens
 
Geraadpleegde bronnen:

 

 CA: Nat.archief, immigratiegege­vens 1925–’35)

 

 VS: Ellis Island

1926

1926-09-03 in Quebec (CA) met de Melita:

[N] Alice Van Caillie (35)
[Immigration:/Rg 76/series c-1-a/vol. 1926#16/blz. 100 (microfilmspoel T-14726)]

 

1927

1927-04-24 in Quebec (CA) met de Mont Royal:

[N] Ernest Vancoillie (38)
[Immigration:/Rg 76/series c-1-a/vol. 1927#1/blz. 191 (microfilmspoel T-14727)]

 

1928

1928-05-26 in Halifax (CA) met de Arabic:

[N] Leontine Van Coillie (39)
[Immigration:/Rg 76/series c-1-b/vol. 1928#9/blz. 75 (microfilmspoel T-14815)]

 


Ad 1926/1927.
Ernest Van­coillie & Alice Van Caillie zijn mogelijk Ernest Van­coile × Alice Dezutter uit onze tak-Oostro­zebeke. Alleen: de leeftijd van Ernest klopt dan van geen kan­ten…

 

De zusterkes Van Coilge [3]

 

Ging de ontkerkelijking in Wallonië en in het Brusselse gestaag verder… in Vlaanderen hadden vele politieke stromingen –ook de Vlaamse Beweging– een uitgesproken katholieke kleur. Mede daardoor bleef het percentage priester- & kloosterroepingen uitzonderlijk hoog. Talrijk waren de Vlamingen die over de hele wereld in de missie werkzaam waren. (Zie ook ‘onze’ Scheutisten verderop.)

 

De dochters Van Coilge bleven de Vlaamse kloosters bevolken. Maar onze tante masœurs van gisteren zijn nu zusters geworden.
Het volgende (actuele) overzicht is nogal incompleet en is alleen te vervolledigen met de hulp van de naaste familie van de tante nonnekes: Van Coilges dus! En krijg die maar eens aan ’t schrijven… – een enkeling(e) niet te na gesproken.
 

Van-Coilgezusters bij ons onbekende congregaties

Marcelle Van Coillie (sœur Thérèse), geb. Schaarbeek 1904-06-30, prof. 1928-09-06; was kloosterlinge te Jambes.

 

Marthe Marie Ghislaine Cécile Van Caillie (sœur Marie Madeleine), verstelster in de Prieuré van Notre Dame de l’Incarnation te Avioth (FR), geb. Brugge 1912-04-22, overl. Sint-Jans-Molenbeek 1963-04-11.

 

Van-Coilgezuster van Maria van Pittem

Martha Vancoillie (zuster Ernestine), onderwijzeres (Izegem), geb. Bovekerke 1901-07-20; prof. Pittem 1922-09-25, overl. Izegem (klooster Avé Maria) 2000-02-12 en begr. 2000-02-16 op de stedelijke begraafplaats aan de Emelgemse Reperstraat, na de uit­vaarliturgie in de kloosterkapel.

 

Van-Coilgezuster van Liefde van Heule

Gabriëlle Vancoillie, missiezuster, geb. Esen 1902-07-13, prof. 1925-09-12, overl. Wevelgem 1978-12-31; werkte een halve eeuw in de missie van Trans­vaal.

 

Hospitaalzusters Van Coilge van Sint-Jan (osa)

Maria Van Coillie (zuster Marie-Renée), geb. Rumbeke 1903-03-12, prof. 1930-06-19, overl. Brugge 1994-01-28.

 

Augusta Van Coillie (zuster Donatiana), geb. Rumbeke 1904-05-08, prof. 1930-11-25, overl. Brugge 1990-04-27.

 

Zulma Van Coillie (zuster Matthea), geb. Rumbeke 1905-10-19, prof. 1936-10-20, overl. Brugge 1988-05-24.

 

Rosa Maria Van Coillie (zuster Hilaria).

 

Van-Coilgezuster Augustines (osa)

Lutgarde Camille Van Caillie (sister Gertrude), geb. Brugge 1906-02-13, prof. 1928-05-08 in een Engels klooster, overl. Brugge 1979-05-10.

 

Van-Coilgezuster Carmelites

Julienne Marie Vancaillie, geb. Brugge 1906-03-28; overl. Abbekerke (FR-Vl) 1977-01-23.

 

Van-Coilgedame van Sint André

Denise Marie Camille Henriette Ghislaine Van Caillie (mère Marguerite), geb. Brugge 1907-02-03; laatst gekende domicilie: Charleroi.

 

Van-Coilgezuster van Liefde van Izegem

Laura Maria Vancoillie (zuster Cornelia), geb. Oostrozebeke 1908-12-29.
Corneeltje vierde tussen kerst- en nieuwjaar met een dankmis en een feestelijk diner samen met haar mede­zusters haar hon­derdste verjaardag. Feestlocatie: het Izegemse klooster van de fusiegemeenschap met de zusters van Maria van Ingelmunster. Tot drie jaar geleden werkte zuster Cornelia nog in de keuken van de St.-Jozefskliniek waar ze zich voornamelijk met de groenten bezighield.

Laura’s eeuwfeest in foto’s

 

Van-Coilgezusters van Sint Vincentius a Paulo

Marie Josephine Cecile Pauline Van Caillie (zuster Agnes).

 

Maria Vancoillie (zuster Grégoire).

 

Van-Coilgezusters van Liefde van Jezus en Maria

Marie Josèphe Van Coillie (zuster Agnes Marie).

 

Hilda Van Coillie (zuster Ancilla), lerares te Velm, geb. Roeselare 1921-02-20, prof. 1945-03-19, overl. Melle 2007-02-26, begr. Sijsele 2007-02-03 op de begraafplaats van de zz. van Liefde na een uitvaartdienst in haar parochiekerk De Heilge Familie te Duinbergen gem. Knokke-Heist.

 

Van-Coilgezusters Augustinessen van Meaux (osa)

Anna Marie Vancollie, verpleegster in de Brugse Sint-Jozefskliniek, geb. Roe­selare 1910-11-20, prof. 1933-08-28, overl. Brugge 2003-06-07.

 

Robertina Marie Vancollie (zuster Marie Madeleine), overste van de Brugse Sint-Jozefskliniek.

 

 

Zeg kwezelke wilde gij dansen?

 

 
 

Martha Vancoillie
Martha Vancoillie uit Bovekerke (ca. 1981)

 

Gabrielle Vancoillie
Gabriëlle Vancoillie uit Esen (in 1928)

 

Augusta, Zulma en Maria Van Coillie

De hospitaal(ge)zus­ters Augusta, Zulma en Maria Van Coillie uit Rumbeke (in 1935)

 

 

 

Laura Maria Vancoillie

Laura Vancoillie uit Oostrozebeke (in 2008)

 

Mariette Van Caillie

Mariette Van Caillie uit Oostende (foto ca. 1928)

 

Hilda Van Coillie

Hilda Van Coillie uit Roeselare (in 2004)

Petites Sœurs Van Coilge des Pauvres

Cécile Rose Léonie Van Caillie (sœur Vincente), kloosterlinge te Reims (FR).

 

Madeleine Vancoillie (sœur Denise Marie), klooster­linge te Lyon/Colmar (FR).

 

Van-Coilgezuster van Scheut (icm)

Hélène Vancoillie (zuster Benigna), geb. Staden 1912-08-30, kloosterlinge in het Koningin-van-de-Vredeconvent (Queen of Peace) in Manilla (Filipijnen), overl. 2005-09-02.

 

Van-Coilgezusters missie-Benedictinessen (osb)

Lutgarde Van Coillie (zuster Amanda); werkte in de Kongolese missie.
Zuster Amanda herdacht op 2009-05-02 in priorij O.L.Vr.-van-Bethanië te Loppem, temid­den van haar medezusters en een grote schare familieleden, het feit dat ze er zeventig jaar geleden was ingetreden.

 

Josepha (Fientje) Van Coillie (zuster Moniek) geb. Roeselare 1924-02-15, prof. Loppem 1947-06-08, overl. Assebroek 1998-04-17 en begr. op het kloosterkerkhof van de priorij O.L.Vr.-van-Bethanië; werkte tot december 1958 in de missie te Katanga (Kongo).

 

Van-Coilgedame van Roesbrugge (osa)

Georgette Vancoillie (dame Marie-Julienne), kanun­nikes in het klooster van de Roes­brugge-dames te Ieper.

 

Van Coilge bij de Grauwzusters Franciscanessen (osf)

Greta Van Coillie (zuster Beatrijs), tot 2006 algemeen overste van de Grauwzusters Franciscanessen.

 

Van-Coilgezuster van de Heilige Familie (osb)

Annie Vancoillie, regentes te Poperinge.

 

Van-Coilgezusters van de Bermhertigheid Jesu (osa)

Marguerite Vancoillie (zuster Elisabeth).

 

Anna Vancoillie (zuster Ignace).

 

Santiago de Compos­tella. Als je in 2000, trekkend door Europa, tussen Vlaanderen en Spanje twee zusters op leeftijd zag zwoe­gen op hun fietsen… dan waren dat beslist onze tante nonnekes Liesbeth & Ignace.  Op bedevaart.
(In april 2007 herhaalden ze dat bravourstukje, …ter viering van hun gouden klooster­jubileum. Chapeau!)

 

 

 

Lutgarde Van Coillie

Zuster Amanda osb (in 2009 en 1939)

 

 

 

Greta Van Coillie

Grauwzuster Bea­trijs in kleur (in 2009)

 

 
 

De Tweede Wereldoorlog

 

 

Het verdriet van België’ was de titel die Hugo Claus bedacht
voor een roman waarvan het verhaal zich afspeelt in deze periode. Een tijd waarin
tweespalt in onze Belgische samenleving leidde tot afschuwelijke gebeurtenissen
die in vele families schrijnende wonden nalieten.
 

Al tijdens het interbellum kende België verschillende nationalistische stromingen. De voornaamste in Vlaanderen waren Joris Van Severens Verbond van Diets-nationaalsolidaristen (Verdinaso) dat streefde naar hereniging van de Nederlanden en het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) van Staf De Clercq dat se­paratisme en Vlaams zelfbestuur voorstond. Het Verdinaso stelde zich loyaal op tegenover de Belgi­sche staat; het VNV liet al voor de oorlog weten dat Vlamingen niet tegen de Duitsers zouden vech­ten…
De Belgische overheid liet in de meidagen van 1940 vele aanhangers van deze en andere bewe­gingen als mogelijke collaborateurs arresteren. De Clercq werd weer vrijgelaten, Van Severen werd, samen met een aantal anderen, om het leven gebracht. Het vertrouwen in de Belgische rechtsorde kreeg daardoor een flinke deuk en dat was mogelijk een van de oorzaken waarom nogal wat Vla­mingen samenwerkten met de Duitse bezetter om Vlaamse doelen gerealiseerd te krijgen.

 

De overgrote meerderheid van onze burgers hield zich echter verre van nationalisme en van al te extreem gedachtegoed. Velen hadden nog traumatische herinneringen aan de vorige oorlog, en dat maakte de Duitsers al bij voorbaat niet geliefd. Het feit dat vele Belgische mannen werden opgepakt (soms door landgenoten) en weggevoerd om verplicht te werken in de Duitse oorlogsindustrie bracht dan ook snel een grimmige weerstandsbeweging op gang. Anderen boden de gezochten een veilige schuilplaats en riskeerden daarmee onmenselijke straffen.

 

We waren beland in een tijd waarin grijstinten vervaagden. Onze wereld werd zwart-wit. Dat die situatie tot verdriet leidde, laat zich makkelijk raden en enkelen onder u zullen het zich nog als de dag van gisteren herinneren.

 

Burgemeester Victor Vancoillie

(5/5e van Pieterszoon Karel Vancoillie × Termote Cecilia)
geb. Beveren 1869-09-15, overl. Roeselare 1949-05-27
 

In 1887 haalde Victor het onderwijzersdiploma, maar hij ging nooit lesgeven; hij vestigde zich in Beveren als groothandelaar in kantwerk. Hij werd vader van vijftien kinderen, waarvan meer dan de helft de volwassen leeftijd niet haalde…
Al in 1911 vinden we zijn naam op de gemeentelijke kieslijst 1, en hij sleepte voor zijn partij een raadszetel binnen.
Na de eerste wereldoorlog (1921) behaalde zijn partij 1 haar enige overwinning en Victor werd voor een eerste termijn burgemeester. Hij moest dat ambt echter na de verkiezingsnederlaag van 1926 weer afstaan…
 
Dienstdoend burgemeester van Beveren – Direct na de bevrijding (1944-09-08) werd de inmiddels bejaarde Victor Alfons Vancoillie (75) –als oudste raadslid– aangesteld tot burgemeester en bleef dat tot in 1947.
De aanstellingsakte laat er geen twijfel over bestaan dat de burgemeester tijdens het interbellum betrokken was bij vinnige partijpolitieke schermutselingen die veel kwaad bloed zetten en Beveren op negatieve wijze nationale bekendheid be­zorgden. Burgemeester en schepenen werden daarom bij hun aanstelling ern­stig verzocht de strijdbijl (of beter: de djakke) definitief te begraven en eensgezind het bestuur van de gemeente op zich te nemen.

 

Bij Victors vooroorlogse politieke tegenstanders vinden we ook familie. We weten nog niet precies van de (bol)hoed en de rand, maar als we enige klaarheid hebben over kern en oorzaak van de onenigheid van weleer, dan willen wij u daar graag over informeren. Tenminste… als dat een lezenswaard verhaal oplevert.

 

Victor Vancoillie

Victor Vancoillie met zijn eeuwige bol­hoed (foto 1944)

 

 

  aanstellingsakte van burge­meester Victor

 

Dom Isidoor Lambrecht osb, abt van Steenbrugge

(1/1e van August Lambrecht × Vancoillie Leonie Seraphinsdochter)
geb. Meulebeke 1896-04-11, overl. Steenbrugge 1979-02-04
 

Vierde abt van Steebrugge – Op 1945-10-30 overleed de geroemde en verguisde dom Modest Van Assche (tijdens zijn gevangenschap) in het Brugse Sint-Jans­hospitaal. Na zijn dood bleef de abts­zetel van de Sint-Pietersabdij van Steenbrug­ge ruim een jaar vacant. Met de ver­kiezing van Jérôme Napoléon (pater Isidoor) Lambrecht, de zoon van een Vancoillie-moeder, kwam daar op 1946-12-23 ein­delijk verandering in. Het jaar daarna werd hij door mgr. Henri Lamiroy, bisschop van Brugge, tot abt gewijd. Hij werd daarmee de vierde abt van Steenbrugge, oftewel de 55e abt van de Sint-Pietersabdij van Oudenburg, die ‘in rechte’ door de locatie Steenbrugge werd op­gevolgd.

 

Op 1979-02-04 overleed de inmiddels op rust zijnde abt in zijn geliefde abdij. De bekende benedictijn Aubert-Tillo van Biervliet schreef toen voor Coyldiana een uit­gebreid ‘In memoriam’ dat u via de bladwijzer hiernaast kunt nalezen. Wij illus­treerden die tekst met enkele documenten die ons uit de naaste familiekring werden toegezonden.

Dom Isidoor Lambrecht

Dom Isidoor bij zijn abtswijding in 1947
 
 
 
 in memoriam door Aubert-Tillo Van Bier­vliet osb

 

Burgemeester Jozef Van Coillie

(8/7e van Jozefszoon René Van Coillie × Waignein Maria)
geb. Rumbeke 1906-11-29, overl. Brugge 1973-01-24
 

‘Geacht’ en snel gekozen… – In 1947 stelde Jozef zich voor ’t eerst verkiesbaar op de Rumbeekse C.V.P.-lijst en werd meteen verkozen. Nog hetzelfde jaar werd hij aangesteld als eerste schepen na het overlijden van eerste schepen Jules Vermander.
De algemene achting die de latere burgemeester Jozef Van Coillie genoot vond haar oorsprong o.m. in zijn houding tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jarenlang verschafte hij op zijn hofstede onderdak aan personen die door de Duitse bezetter werden gezocht. De risico’s die daaraan verbonden waren kende hij maar al te goed: in het naburige Moorslede werd een jong landbouwersechtpaar –verwanten van zijn echtgenote Paula Vandermersch– zonder pardon opgepakt en naar een concentratiekamp gevoerd: vier kleine kinderen hebben hun ouders nooit meer teruggezien…
En, waar sommige van zijn vakgenoten in de oorlogsjaren woekerprijzen han­teerden weigerde boer Van Coillie voor zijn producten meer te vragen dan in vre­des­tijd (als hij ze al niet gratis afstond aan wie ze niet kon betalen).
 

Burgemeester van Rumbeke –  In 1956 werd hij aangesteld als burgemeester na­dat zijn voorganger Georges Verstraete wegens ziekte zijn ontslag had aan­ge­boden. Jozef bleef onafgebroken burgemeester tot eind 1971 en werd, na zijn af­scheid wegens ziekte, opgevolgd door eerste schepen notaris Delodder.

 

Jozef Van Coillie

Jozef Van Coillie bij zijn inhuldiging als bur­gemeester in 1956

 

 

 

  meer over burge­meester Jozef…

 

Burgemeester Jules Vancoillie

(15/11e van Frederikszoon Victor Vancoillie × Luypaert Leonie)
geb. Esen 1897-05-09, overl. Roeselare 1979-11-30
 

Jules baatte van 1930 tot 1934 een koffieplantage uit in Kivu (Kongo) en vestigde zich daarna in Diksmuide waar hij een koffiebranderij leidde.
 

Burgemeester van Diksmuide – In 1952 werd Jules tot gemeenteraadslid ge­kozen en werd in 1953 burgemeester. Hij zou dat ambt blijven uitoefenen tot zijn eervol ontslag in 1973: twintig jaren lang; drie volledige ambtstermijnen met volle inzet voor het welzijn van zijn stad.
Esen en Kaaskerke werden in 1970 –niet zonder problemen– bij Diksmuide ge­voegd; problemen die de burgemeester oploste.
Hij bewerkstelligde de officiële verbroedering tussen Diks­muide en Rottach Egern (de), Salou Villesica (es), Lopik (nl) en Ploemeur (fr). Hij aanvaardde voor Diks­muide het peterschap van het 14e artilleriebataljon, toen gekazerneerd te Werl (de).
In 1973 nam Jules om gezondheidsredenen ontslag en wordt bij KB van 1973-08-23 als burgemeester opgevolgd door Hendrik Laridon. Hij werd ereburgemeester en bleef raadslid tot 1976-03-24 in welke functie hij werd opgevolgd door Joris Vlaemynck.

Bronnen: Coyldiana 1979 blz. 57, en Stadsarchief Diksmuide.

Jules Vancoillie

Jules Vancoillie (fo­to’s van 1953 & ’28)

 

Missionaris Dries Van Coillie cicm (Wan Kuang-Li)

(6/6e van Victorszoon Alfons Van Coillie × Vandenbunder Rosa)
geb. Roeselare 1912-04-10, overl. Leuven 1998-10-26
 

Op 1954-07-22 werd hij op triomfantelijke wijze in zijn geboortestad Roeselare ingehaald. Vierendertig maanden verbleef hij in een gevangenis te Peking en onderging er de gruwelijkste folteringen, urenlange ondervragingen en commu­nistische indoctrinatie.
Hij was een van de laatste scheutisten die terugkeerden uit dit land, waar gods­dienstvrijheid, net als elke andere vrijheid, volledig werd vernield.
 

Twee gevangenschappen – Naar China vertrokken in 1939, werd hij leraar aan het seminarie te Tsining onder leiding van de Chinese klerus.
Gedurende de Sino-Japanse oorlog verbleef hij van de lente 1943 tot de zomer 1945 in een Japans concentratiekamp.
In samenwerking met andere scheutisten, wijdde hij zich de volgende jaren aan het apostolaat bij de intellectuelen en de universitairen te Peking.
Het katholiek radiowerk was met vele andere activiteiten samengebundeld in de Verbiestacademie.

 

Na de overrompeling van China door het rode leger in 1948–1949, werd hij de leider van het Marialegioen voor heel Noord-China. Hierom werd hij op 1951-07-25 door de communisten gearresteerd. Hij bleef gevangen tot 1954-05-27 en werd na zijn vrijlating voor eeuwig de toegang tot China ontzegd.
 

[BoekNl] [BoekFr] Erkend Chinakenner en publicist – Dries werd door ver­schillende politici graag ge­raadpleegd voor aangele­genheden m.b.t. commu­nistisch China.
Hij publiceerde ook veel over China. Zijn meest-be­kende werk was De Enthousiaste Zelfmoord dat han­delt over de ondergane hersenspoeling tijdens zijn com­munistische gevangenschap. Het boek werd in elf ta­len uitgebracht, o.m. in ’t Engels (I Was Brain­washed in Peking) en in ’t Frans (J’ai subi le lavage de cerveau).

Dries Van Coillie

Pater Dries Van Coil­lie (foto’s van 1990 & ’39): een in Vlaan­deren geboren Chinees

 

Van Coillie

 

 
 

  uitgavefonds „Fer­dinand Verbiest Foundation”…

 

Dries’ boek is nog al­tijd verkrijgbaar bij de KU Leuven.

 

Meer VanCoilge-scheutisten

 

Dries was zeker niet de enige missionaris van Scheut; ook de initiatiefnemer tot het in kaart brengen van onze stamboom hoort in Scheuts gelederen thuis; u vindt hem verderop. Het missiehuis leverde ons op verzoek enkele gegevens. We breidden dat uit en actualiseerden dat inmiddels tot het vol­gende overzicht:

 

 

C I C M, Congregatio Immaculati Cordis Mariae

 

Van Coilge zendt zijn zonen uit

Leo Vancoillie, geb. Passendale 1878-07-03; religieuze geloften afgelegd Scheut 1899-09-08, priester gewijd 1904-07-17; als missionaris naar Kongo (Kasayi) 1904-09-15; overl. Katoka 1957-09-24.

 

Armand Van Coillie, geb. Roeselare 1910-06-29; priester gewijd 1935-08-18; als missionaris naar China (1) op 1936-08-11, waar hij in Hsi-Wan-Tsu (in Midden-Mongolië) leraar was aan het seminarie. Na zijn verbanning uit China in ’49 naar Kongo (2) gezonden; op rust in Kessel-Lo in 1980 en er overl. 1986-08-16.

 

Dries Van Coillie, geb. Roeselare 1912-04-10; religieuze geloften afgelegd Scheut 1933-09-08, priester gewijd ald. 1938-07-31, eremis opgedragen Roeselare 1938-08-09¹); als missionaris naar China 1939-10-18; overl. Leuven 1998-10-26.

 

René Gustave (Staf) Vancoillie, geb. Hooglede 1912-09-19; religieuze geloften afge­legd Scheut 1932-09-15 en er priester gewijd 1937-08-02; als missionaris naar Kongo 1938-08-16. Pastoor te Nieuwkapelle 1968–’83; overl. Lubbeek 1984-02-09.

 

foto

Klein seminarie Roeselare, retorica 1931
Achtergrond: Jules Van Gheluwe, Marcel Wille, Pol Casier, leraar Michiel Denys, Rafael Debaillie,
Omer Degrijse en Michel Cattaert; midden (3): Gustave Vancoillie, Marcel Soenen en André Hillewaere;
voorgrond (2): Julien Peene en Gabriël Vandenberghe.

Uit Eertijds, 14e jaargang nr. 2, dec. 1982 (uitg. Klein Seminarie, Roeselare)

 

Pater Staf was de initiatiefnemer tot het verzamelen van de familiegegevens die een plaats vonden op deze site. (Zie verderop.)

 

Paul Albert Jozef Van Coillie, geb. Roeselare 1912-10-19 trad op 18-jarige leeftijd (1930) in te Scheut waar hij op 1931-09-08 de religieuze geloften aflegde. Hij werd er op 1936-08-04 priester gewijd en droeg op 1936-08-12 te Roeselare zijn eremis op.
Van 1937 tot ’91 was hij 54 jaar lang missionaris in Kongo (Leopoldstad, later Kishasa), beginnend als medepastoor in de St.-Pietersparochie. Van 1941 tot ’44 was hij verple­ger/brancardier van het Corps expe­di­tionaire van de Force publique in Kongo, waarna hij voor ’n aantal jaren terugkeerde naar de St.-Pietersparochie.
In 1947 begon zijn apostolaat van de pers. Hij richtte een drukkerij op en werkte mee aan de Kongolese dagbladen La Croix du Congo en Kongo ya Sika. In 1961 werd hij directeur van de Imprimerie du Centre d’Etudes pastorales (I.C.E.P.).
Paul keerde in 1991 terug naar België en ging op rust in het missiehuis van Scheut te Tor­hout, waar hij tijdens zijn verdiende rusttijd in 2006 zijn zeventigjarig priesterju­bi­leum vierde. Hij overleed er een jaar later 2007-10-06, op enkele dagen na 95 jaar oud.

 

Paul Albert F. Van Coillie, geb. Beveren 1921-08-03; religieuze geloften afgelegd 1941-09-08, priester gewijd 1947-01-26 en in datzelfde jaar uitgezonden naar Cottenport (VS-Louisiana); in 1954 overgeplaatst naar Texas; overl. te San Antonio 2006-07-19.

 

Norbert Vancoillie, geb. Brugge 1929-03-14; priester gewijd 1953-08-02; als mis­sionaris naar Kongo (Lisala) 1954-08-26; overl. Torhout 1967-03-24.

 

Jean-Noël Vancoillie, geb. Moeskroen 1936-12-24 legde op 1961-08-26 zijn reli­gieuze geloften af en werd in datzelfde jaar priester gewijd. Hij werkte bijna 30 jaar in het Kongo­lese bisdom Boma en aansluitend een tiental jaren in Basankusu.

Terug in het vaderland (1999) werd hij benoemd tot pastoor van de parochies in de Ves­dervallei nabij Luik. Dat deze aartsnauwkeurige koppige West-Vlaming die deed wat hij nood­zakelijk vond en zei wat hij gezegd wilde hebben, het aan de stok kreeg met zowel de wereld­lijke als de kerkelijke overheid, hoeft geen betoog.

Eind 2005 moest hij zich wegens ziekte terugtrekken in Embourg (gem. Chaudfontaine). Hij overleed er 2006-11-14.

¹) Geb.-dat. van Kobbe, die op de 13e zijn eerste dopeling zou zijn.

 

Armand

Armand Van Coillie uit Roeselare (in 1936)

 

DriesStaf

Dries Van Coillie (in 1990 & ’39) & Staf Van­coillie (in 1966); leeftijdgeno­ten…

 

West-Vlamsch…
Op heel vele missie­posten wos de voer­taele West-Vlamsch,” ver­telde ooit een op rust zijnde missiona­ris. „Ze’fs den enkelen ’Ol­lander die der wos kreeg op den deur ’n Vlamsch aksent”.

 

…Maar, met alle res­pect voor al onze Scheu­tisten: Ik ont­moette nimmer een Kongolees met een Vlamsch accent. Onze Vlaamse missionaris­sen zijn naast gemo­tiveerde verbreiders van het Christendom ook bedreven ambas­sadeurs van de Fran­se cultuur geble­ken…

 

 

 

PaulPaul A.

Paul Van Coillie uit Roe­selare (in 2002 & 1936) Paul Van Coillie uit Be­veren; naamgenoten…

 
 

 

Jean-Noël

Jean-Noël Vancoillie uit Moeskroen (in 2000)

 

 
 

„Divide et impera”

 

de Vlaamse leeuw le cocq Wallon

 

Te vaak bleken taalkwesties een obstakel voor een doeltreffend bestuur.
Met de wet-Gilson werd daarom in 1962 de taalgrens tussen Vlaanderen en Wallonië definitief vastgelegd. Het zou uiteindelijk de binnengrens worden van een federale staat.
 

Deze zoveelste grens doorsnijdt nu het verspreidingsgebied van onze familie. Maar, aan déze of aan géne zijde van de taalgrens: het blijft één grote familiegemeenschap!

 

federaal Belgie

 

Jan Van Coillie: „De zaak Van Coillie”

 
Een schitterende Fiscale Blunder
 

In 1969 begon het, met een onderzoek van vakbondswege door de r.m.z, gevolgd door een fikse aanslag die later door de rechtbank nietig zou worden verklaard. Het jaar daarop deed de belastingdienst er een eerste schep bovenop: een aanslag op ‘vermeende’ meerwinst over 1968, en herhaalde dat –niettegen­staande lopende processen– ook de jaren daarna… Een goedlopend bouw­bedrijf in Oostende, geleid door drie Van Coillie’s zou ten gronde gaan door een op­eenstapeling van ambtelijke fouten. Achthonderd werknemers verloren daardoor hun broodwinning…
De zaakvoerders waren pas na twintig lange jaren uitgeprocedeerd tegen de Bel­gische staat. Jan Van Coillie doet daarover verslag in nevenstaand boek. Het werd een regelrechte aanklacht tegen ondeskundige en ongecontroleerde staatsbe­moeienis.
Het 366 pagina’s tellende boek geeft zoveel feiten en conclusies dat het voor ons ondoenlijk is om daarvan op korte termijn een verantwoorde samenvatting te ma­ken. We ondernemen daartoe wel een poging, maar we zullen ons relaas vóór pu­blicatie beslist laten verifiëren door de auteur.

Wordt dus vervolgd.

De zaak Van Coillie

 

Pater Staf Vancoillie cicm

(8/7e van Jeanszoon Henri Van Coillie × Devolder Marie Louise)
geb. Hooglede 1912-09-19, overl. Lubbeek 1984-02-09
 

Pater René Gustave (Staf) Vancoillie was de man die alle stamboomfragmenten die her en der bij familieleden rondzwierven ging verzamelen teneinde daarvan een kompleter overzicht te maken. Wie was die pater eigenlijk?

 

Staf legde 1932-09-15, bijna 20 jaar oud, zijn religieuze geloften af bij Scheut. Op 1937-08-02 werd hij priester gewijd en 1938-08-16 vertrok hij als missionaris naar Kongo.
Hij kwam er terecht in de streek van Tshibala, bij de Babindji, en maakte er een spraakkunst en een woordenboek van hun taal. Later was hij aktief in Gandajika. In de post die hij er stichtte heeft hij meer dan twintig jaar het beste van zichzelf gegeven als reispater, in de scholen, als missie-overste. Hij had aan Gandajika zijn hart verpand…

 

Na zijn missietijd werkte hij nog meer dan twintig jaar in eigen land: in De Haan (1962-1964), in Beselare (tot in 1968) en als pastoor in Nieuwkapelle (1968–1983) waar hij eindelijk tijd vond voor onze stamboom.
Hij had er in 1983 moeite mee om op rust te moeten in het rusthuis van Scheut te Kessel-Lo… Veel te ver van zijn eigen streek. Maar zijn gezondheid liet veel te wensen over, en een jaar later is hij er overleden.

Bron: Bidprentje.

 

Coyldiana
 

Al in 1949 had Jacques Vancoillie uit Rijsel aan zijn achterneef pater Staf gevraagd om de stamboom van de familie eens op papier te zetten. Maar de scheutist vertrok begin 1950 weer voor een decennium naar zijn missie in Kongo.
Pas tijdens zijn pastoorschap in Nieuwkapelle (bij Diksmuide) begon de oud-missionaris echt aan zijn stamboom te werken. We laten hem daarover zelf aan het woord: klik op „Feestrede [1]” hiernaast, en lees de rede die hij in 1977 had willen uitspreken
De pater had in 1975 al een groep van 36 streekafgevaardigden om zich heen verzameld en kwam in de loop van dat jaar bovendien in contact met Maurits Vancoillie uit Lochristi. Het echte speurwerk kwam daarmee pas echt op gang.
 

Eind 1975 besliste de groep tot het uitgeven van een familietijdschrift, dat Coyldiana zou heten, én tot het houden van een grote familiereünie. Het eerste nummer van Coyldiana verscheen in januari 1976 (eerste jaargang gestencild, later gedrukt). Het blad was echter geen lang leven beschoren: het haalde maar net de kleuterleeftijd en hield met het oktober-decembernummer 1980 op te bestaan.

 

Coyldiana"

René Gustave Vancoillie

Pater Staf Vancoillie, initiatiefne­mer tot het opzetten van de stamboom van alle Van Coilge’s (foto uit 1966)

 

Boek: Van Coillie, G. 1948. Korte Mba­gani-spraakkunst, de taal van de ‘Babindji’ in Kasayi.

 

 

 feestrede [1] van
pater Staf Vancoillie

 

Maurits Vancoillie

Genealoog Maurits Vancoillie (foto van 1950) die van 1973 tot ’98 zowat al zijn vrije tijd spen­deerde aan stamboo­monderzoek naar Van­coilge’s.

 

Coyldiana (tweetalig familietijdschrift) ken­de slechts vijf jaar­gan­gen (1976–1980).

Alle jaargangen werden gedeponeerd bij de Koninklijke Bibliotheek van België.

 

De ‘verantwoordelijke uitgever’ (Mauring Van Coillie†, of ‘Motte’ uit Nieuwpoort, later Assebroek) was geen redactielid, maar stelde slechts naam & adres beschikbaar conform de wettelijke regels.

 

Het Coyldiana-congres


De grote Van-Coilgereünie te Oostende in 1977
 

 
 

 

 Vergroten

 

Oostende, zaterdag 1977-04-30. De ruimschoots van tevoren aangekondigde fa­miliereünie was een feit. Rond de klok van tienen begon het Kursaal van Oost­ende vol te stromen. Om 11 uur was er een mis in het auditorium; een feestmis met zeven heren: 1. Henri Vancoillie, hoofdcelebrant, pastoor-deken te Duinkerke; 2. Cyriel Vancoillie, pastoor te Menen; 3. Jean Corneillie (zoon van een moeder Van­coillie), aalmoezenier van de Belgische Visserij; 4. André Vancollie, rector van de Capucijnenkerk te Oostende; 5. Omer Cools (zoon van een moeder Van­coillie), mede­pastoor te Wakken; 6. Dries Van Coillie cicm, uit Scheut gem. Brussel; 7. René Gustave Vancoillie cicm, pastoor te Nieuwkapelle.

 

Na de dienst werd de familie –tijdens een aperitief– verwelkomd in Oostende door schepen Jan Felix, waarna Gustave Vancoillie uit Rijsel een eerste feestrede hield namens de franstalige familieleden (feestrede [2] hiernaast).
Daarna verkaste het grote gezelschap van hal en bar naar de ambassadeurszaal voor de lunch. Daar nam Georges Vancoillie uit Ieper het woord namens de Vlaam­se familietakken en vond er een luistergraag publiek (feestrede [3] hiernaast).
Tijdens en na de lunch konden de familieleden eens uitgebreid met elkaar kennis maken… Maar, hoe die kennismaking toen ook is verlopen: de opmerking „ik was daar toen ook” geeft je anno 20NU nog steeds het gevoel elkaar ergens van te kennen!

 

En het feest zou natuurlijk niet compleet geweest zijn zonder een echte Vlaamse tombola…

Krantenknipsel uit 1977.

 

Als we de uitgever van die krant kunnen achterhalen proberen we de originele foto in handen te krijgen…

 

 

 

 feestrede [2] van Gustave Vancoil­lie uit Rijsel

 

 

 feestrede [3] van Georges Vancoil­lie uit Ieper
 

 

Het congres werd in­gericht onder de be­kwame leiding van Simonne Van Coillie–Van den Berghe en Gerard Vancoillie, beiden uit Oostende.

 

De Van-Coilgetak Muizelmolen

(het nakomelingschap van Leonardszoon Alfons Vancoillie × Vanneste Julia)
 
Familiefeest van de Coldjens te Hulste op 1977-08-20
 

Muizelmolen –  De twaalf kinderen en de kleinkinderen van vlasbewerker en bar­bier Alfons Vancoillie (geb. Oostrozebeke 1857-11-29) & Julia Vanneste (geb. Hul­ste 1858-05-13) zijn allemaal geboren in de wijk Muizelmolen te Hulste. Alfons & Julia woonden er in de bekende herberg De Voyageur foto aan de Oostrozebeke­straat.

Op 1977-03-26, een maand voor de grote familiereünie in Oostende, overleed op 77-jarige leeftijd Octaaf Remi Vancoillie, als voorlaatste van het twaalfkoppige gezin van Alfons en Julia. Na zijn begrafenis opperden enkele familieleden de wens om elkaar eens onder vrolijker omstandigheden te treffen dan aan de koffietafel na een treurige begrafenis…
Een ‘intiemere’ reünie dan die van Oostende (slechts een 150-tal Vancoillie’s) werd in Hulste al in augustus fees­telijk gevierd. Van de daar verzamelde Coldjens werd bij die gelegenheid vóór feestlocatie ‘De Gilde’ een groepsfoto gemaakt die ook in Coyldiana werd afgedrukt.

Lees in de rechterkolom hoe je een vergrote en genummerde foto in beeld kunt krijgen.

 

Toelichting:
1/ zet foto én onder­schrift midden op je scherm;
2/ klik met de linker­muisknop 1× op rech­terbenedenhoek van de foto;
3/ schuif de foto in de gewenste positie door er met de aanwijzer overheen te bewegen;
4/ fixeer die positie door één keer op de rechtermuisknop te duwen en je aanwij­zer van de foto weg te halen en weg te hou­den.

 

Stappen 3 en 4 naar wens te herhalen.

 

Familiefoto vóór feestlocatie de gilde in Hulste. Vergrote weergave gerealiseerd met de gratis toepassing Image zoom.

 

 

Deze groepsfoto met onderschrift trekt nog altijd veel belangstellenden. Uw bladbeheerder kan u echter niet lan­ger garanderen dat aanvullingen op het onderschrift ook na 2009 nog verwerkt zullen worden. Daarmee wordt de kans op ’n ‘compleet onderschrift’ kleiner… Jammer, want we waren samen al ’n heel eind op de goede weg.

 

Van Coilge en onze geschreven taal

 
Leraar Diederik Van Coillie, spellingdeskundige
geb. Roeselare 1941-12-23, overl. Hasselt 2005-05-09
 

«Vlaanderen verplettert Nederland op Groot Dictee» kopte het dagblad De Standaard op 1995-12-13. De 54-jarige leraar klassieke talen, Diederik Van Coillie uit Hechtel, had op het Groot Dictee der Nederlandse Taal alle andere deelnemers achter zich gelaten. Hij maakte slechts twee fouten: hij schreef onoorbaar met oi, en erop uittrokken plakte hij verkeerd aan elkaar.
Nog geen tien jaar later overleed Diederik aan complicaties na een hartoperatie. Tijdens zijn uitvaartdienst voerde o.m. Wim Daniëls het woord; zijn toespraak werd diezelfe ochtend gepubliceerd in het Eindhovens Dagblad. (Zie Taal en teken hiernaast.)

 

Spellingwijzer –  Diederik werkte –na de invoering van de nieuwe spelling– mee aan de totstandkoming van De Spellingwijzer Onze Taal, in 1998 uitgegeven door de uitgeverijen Contact en Wolters-Noordhoff op initiatief van de Letterenfaculteit van de Katholieke Universiteit Brabant (Tilburg) en het Genootschap Onze Taal.
Het spreekt vanzelf dat alle Van Coilges die witte Spellingwijzer in huis hebben in plaats van (of tenminste naast) de groene Woordenlijst van de Nederlandse taal. De Spellingwijzer is namelijk een heel stuk ‘leerzamer’ dan het groene boekje.

 

Naamspelling – In de eerste druk van de Spellingwijzer stond hij vermeld als Diederik van Coillie. In latere ‘verbeterde’(?) drukken werd dat conform ‘Belgische (spelling?)regels’ veranderd in Diederik Van Coillie. Het Genootschap Onze Taal be­zon­digt zich daarmee volgens ons aan ongewenst taalseparatisme.

 

 

Geuheugen – Diederik wist op 7 mei van datzelfde jaar, door in 4 uur en 45 mi­nuten een goede 10.000 decimalen van de deling 22/7 (pi, 3,14) uit het blote hoofd op te zeggen, ook ’n verdiend plaatsje te krijgen in het Guiness Record Boek. Zijn ijzersterke geheugen lag mede aan de basis van zijn spellingvaardig­heid.

 

Diederik Van Coillie

Diederik Van Coillie
 

 tot medio 2001 had De Standaard dit artikel op het web staan…

 

 op de dag van Diederiks begrafenis wijdde Wim Daniëls zijn wekelijk­se kolom ‘Taal en teken’ in het Eind­ho­vens Dagblad aan hem…

 

Kinderboekenauteur professor dr. Jan Van Coillie
geb. 1957-01-05
 

Het Nederlandse taalgebied heeft momenteel met Jan Van Coillie een kinder­boekenauteur die tot over onze taalgrenzen bekendheid geniet.
Jan studeerde filologie (NL-EN) in Leuven en promoveerde in 1988 als eerste in ons taalgebied tot doctor in de jeugdliteratuur.
Als we in deze kolom verder nog iets over Jan zouden vertellen, dan heeft ne­venstaande bladwijzer naar ‘Villa kakelbont’ geen zin meer… We stoppen er dus mee.

 

 

 meer over Jan bij Villa kakelbont

 
Foto’s van levende familieleden worden alleen nog met na­drukkelijke toestem­ming van betrokkene in ons webblad ge­toond.

 

Naamsverspreiding anno 1996 in België

 

Op de (verdwenen) webstek van Geonome kon je een familienaam invoeren en kreeg je de verspreiding van die naam in België op een kaartje ge­projecteerd. We voerden zes varianten van onze naam in en tonen u hieronder de resultaten voor het jaar 1996, samengevoegd in één afbeelding die ze allezes achter elkaar weergeeft. De aantallen betreffen personen die in het telefoonboek van België (Infobel cd-rom 1997) voorkwamen.
Staat uw naamvariant er niet bij? Klik dan eens op het zoek-ikoontje voor ‘Familienaam be’ hiernaast. Alle kans ook dat daar de door ons weergegeven aantallen worden overtroffen, want die site telt alle personen die in 1998 in het Rijksregister waren opgenomen.

 

 Familienaam be

 

 Noms de famille
toont ons de aantallen in Frans-Vlaanderen

 

De door Geonome weergegeven aantal­len betroffen telefoon­abonnees. Tus­sen Van Coillie en Vancoillie maak­te Geonome geen ver­schil; spaties werden weggelaten.

©Geonome

 

Webbladen van of over familieleden


In een zoekprogramma hoeft u maar één van de varianten van onze naam in te voe­ren, en u krijgt prompt een lange lijst voorgeschoteld. Een kleine selectie daar­uit vindt u hieronder, geflankeerd door enkele moderne wapenschilden.
Verwijzingen naar personen met VanQua…- & Vercou-/Verkou…-naamvarian­ten werden uit dit overzicht verwij­derd voorzover hun voorouders nog in onze stamboomtak Incognitus voor­komen. Hen wél in dit overzicht opnemen had wat te veel weg van ’n overhaaste annexatie van die familie’s…

 

De foto’s van levende naamgenoten die nog geen toestemming gaven voor publicatie daarvan, werden in 2010 alsnog uit dit webbladenover­zicht ver­wijderd.
 

Bladwijzers. Met de inhoud van de bla­den waarnaar we hier­onder verwijzen heb­ben wij geen be­moeienis.

 

Persoon/gezin
niet [N] of wel [J]
aansluitend op onze stamboomgegevens

Van Coilge’s in kunst & cultuur

[J] Ann Vancoillie, Adegem, violiste

Ann met Rudy Vanderveken in concert

[J] Arne Van Coillie, Hasselt, (jazz-)pianist bij The MJQ Project

 

[J] Dimitry Vancoillie, Lendelede, kunstschilder

 

[J] Elyane Van Coillie, Rhisnes (gem. La Bruyère), fotografe

 

[J] Erik Vancoillie, Kruibeke, grafisch & beeldend kunstenaar

 

[J] Gitte Vancoillie, Kruibeke, illustrator & grafisch ontwerpster

 

[N] Ine Van Coillie, Berchem, fotografe

 

[N] Inge Van Coillie, plaats?, kunstschilder

 

[J] Johan & Wim Vancoillie, Torhout, gitarist/zanger & gitarist bij The CoverAge

 

[N] Peter Vancoillie, Mariakerke (gem. Gent), leraar digitale
fotografie, tevens storm- & bliksemjager…

Peters actiefoto’s

[J] Rosane Vancoillie, Blankenberge, kunstschilder

 

Sportieve Van Coilge’s

[J] Albert Van Coile, Brugge, stervoetballer

 

[J] Andy Vancoillie, Izegem, sportduiker, Nautic Duikersclub Izegem

 

En, voor de niet-wedstrijdsporters onder ons is dit misschien iets voor de broodnodige conditie:

 

[J] W.S.V. De Colliemolen, Oostnieuwkerke (gem. Staden)

 

Gezellige wandelsportvereniging, ontstaan uit een wijkfeest, de Colliemeulenkermesse, waarvoor in 1994 ondermeer een (eerste) Colliemolenwandeltocht werd georganiseerd… VanCoilge’s: meewandelen!

 

Van Coilge’s in de wetenschap

[J] Doctor Bert Van Coile, Gent, spraakverwerking (ug)

 

Informatieve Van-Coilgesites

[J] Egmond van Coillie, ’s-Hertogenbosch, Afrit 13, met uitvoegstroken naar…

 

1: Suzuki SC 100 GX, 2: Suzuki Carry, 3: Watertorens.

 

[J] Lic. Jan Vancoillie, Bissegem, historicus

 

Die Tätigkeit der (deutschen) 4. Armee in Flandern 1914–1918

 

[J] Koen Van Coillie, Zuienkerke, reisverslagen in beeld…

 

[J] VVIA-site Van Coillie, Lichtervelde, oude olieslagerij, maalderij, boomzagerij

 

Beschermd monument sedert 1997 (Statiestraat). Bedrijf in 1844 opgericht door Pieter Devos, over­grootvader van Isabelle en Germain Vancoillie die het bedrijf uitbaatten tot ze beiden najaar 1997 over­leden. Tot 1919 stond er een molen die de energie leverde, pas daarna werd overgegaan op elek­triciteit. Interessant machinepark, bewaard vanuit industrieel-archeologisch oogpunt.

 

 

Arne Van Coillie

Arne Van Coillie (fo­to 2006)

 

 

Berten Van Coile

Berten Van Coile, stervoetballer

Zakelijke Van-Coilgesites

[J] Bart Vancoile, Drongen gem. Gent, accountants en belastingconsulenten.

 

[J] Christine Vancouillie, Wolvertem; BEsingle, ecademy-profiel.

 

[J] Johan & Els Witdouck–Vancoëllie, Beernem; gastenverblijf ’t Landse Huis.

 

[J] Françoise Van Caillie, Brussel, bewegingstherapeute; Danse ta vie.

 

[J] Geert Van Coillie, bewegingstherapeut; cursusleider bij De Schans.

 

[J] Geert Van Coillie, plaats?; c.box communications.

 

[J] Germaan Vancoillie, Roeselare, pralineur Van Coillie.

 

[J] René & Godelieve Hendrix–Van Coillie, Bertem; ReLi, verhuur van vakantie­woningen.

 

[J] Guy Van Coillie, Sint-Martens-Latem; 3D videoproducties.

 

[N] Hans Van Caillie, Veldegem, aannemer.

 

[J] Hubert & Christine Vancoillie, Alveringem; restaurant De Molenwal.

 

[J] Michel & Inge Griffet–Van Coillie, Eke (gem. Nazareth); restaurant Kaars­licht.

 

[N] Inbouw Van Coillie, Sint-Martens-Latem, LPG-inbouw.

 

[J] Jacques Vancoillie, Croix (FR-Vlaanderen), riool reinigen/ontstoppen.

 

[J] Jan Vancoillie, Handzame (gem. Kortemark); aardappelhandel, frietfabricage Vancofrit.

 

[J] Jean-Pierre Vancoillie, Menen, fotograaf.

 

[J] Jelle Van Coillie, Gent, fotograaf.

 

[J] Jeroen Vancoillie, Herent; trainer, presentator.

Jeroen in actie

[J] José Vancoillie, Moorsele gem. Wevelgem; gereedschapsfabricage.

 

[N] Kenzo Vancouillie, Bredene; fotomodel.

 

[N] Krist Vancoillie, Moorslede; aannemer grond-, beton- & sloopwerken.

 

[J] Lies Vancouillie, Torhout; paardenhandel; tevens PR Jumping Torhout.

 

[N] Liesbeth Van Coillie, Lier, logopediste; stottertherapeute bij De Ladder.

 

[J] Lieve Van Coillie–Verpoest, Sint-Andries gem. Brugge; Bed & Breakfast, slaapplaats met ontbijt.

 

[J] Linda Vancoillie, Brugge; Franal, vleesuitsnijderij & vleeshalle.

 

[J] Luc Van Coillie, Hoogstraten; uva-rijschool.

 

[J] Luc & Mireille Vancoillie, Roeselare; vakantiedomein Duinendaele in De Panne.

 

[J] Marcel Van Coile, Zemst; met foto’s van de Dutch Classic Yacht Regetta (oneven jaren 1999…2007).

 

[J] Monique Vancoillie, Oostende, voetreflexologe en kruidendeskundige.


[J] Philip Vancoillie, Oudenaarde; Justus consult, juridisch advies, vastgoed­trans­acties en retail.


[J] Piet Van Coillie, Roeselare; doopsuiker, pralinen en meer…

 

[J] Régine Van Coillie, Rixensart, psychologe, pedagoge.

 

[J] Rudy Vancoillie, Assebroek gem. Brugge; yogaschool Trikon.

 

[J] Simon Vancoillie, Roeselare, bachelor in multimedia & communicatietechnologie.

 

[J] Winand Van Coillie, Zevergem, vastgoedbeheerder te Zwijnaarde.


En wat dacht u hiervan:

[J] Di Coylde, restaurant in Beernem, genoemd naar de vroegere bewoners.

 

[N] Collie Baba, een dvd over „De legendarische schat van Collie Baba” ?

 

Diversen

[J] Cindy Vancouillie, Torhout, naar de kapper…

 

[J] Franky & Leen Vancoillie–Van Hecke, Eeklo; begin van een familiesite.

 

[J] Griet Brugnera–Van Coillie, Herne, pastoraal werkster; „Familieviering… levensecht vieren!”

 

[J] Joke Vancoillie, Beveren gem. Roeselare, msn-groep

 

[J] Marie-Anne Van Caillie–Hendrix, Brussel; logboek rondom een adoptie in China

 

[J] Maxim Vancoillie, Sint-Niklaas; „Enzo, we vergeten je niet

 

[N] Patrick Van Coillie, Bond Verantwoorde Natuurfotografie: portfolio

 

[J] Randy David Van Coillie, Warren (VS-Michigan), de Echo Company: oud­soldaten 1966–’70

 

[J] Tom Van Collie, Gent, een gezinsblad

 

[J] Valerie Vancollie, Amherst (VS-Massachusetts), profiel van een studente

 

En, onze familienaam vinden we ook terug in:

[N] Colliemando, Roeselare, het koor van het klein seminarie

 

De naam (voor 1968 De schola) vindt zijn oorsprong in het samenvloeiïngspunt van Mandel en Collie­vijverbeek op het terrein van de school.

Winand Van Coillie

Winand Van Coillie, vast­goedbeheerder

 

En: Van Coilge's in het nieuws

 

Het zal niemand verbazen dat die levende Van-Coilgegemeenschap ook wel eens in het nieuws komt. Om u het zoeken op het internet te besparen verzamelden we hier­onder enkele bladwijzers naar een paar meer of minder opmerkelijke nieuws­feiten. Er zit inmiddels al redelijk wat oud nieuws tussen, maar nieuws dat ouder is dan tien jaar komt op de nominatie om hier geschrapt te worden.

Wegens gebrek aan medewerking uit de familie-/naamgenotenkring, werd deze vorm van nieuwsgaring per uº 2009 gestopt. Het aantal doodlopende bladwijzers is daarmee het het enige dat in deze rubriek zal blijven groeien…

 

De foto’s van levende naamgenoten die nog geen toestemming gaven voor publicatie daarvan, werden in 2010 uit dit nieuwsover­zicht ver­wijderd.

 

Persoon/gezin
niet [N] of wel [J]
aansluitend op onze stamboomgegevens

2009

[J] André Van Collie, Oostende/Middelkerke

2009-07-29, Het Nieuwsblad: „Priester op rust is overleden”

 

[N] Jocya Vancoillie, Willems tussen Rijsel & Robaais

2009-06-26, Nord éclair: „À présent dites Mme le maire”

 

[J] Colliemolenstraat, Oostnieuwkerke, gem. Staden

2009-03-30, Het Nieuwsblad: „Hardrijders in de Colliemolenstraat”

 

[J] Laura Vancoillie, Izegem

2009-01-22, Het Nieuwsblad: „Zuster Cornelia is honderd”

 

[J] Nicolaas Verkolje, Amsterdam

2009-01-20 (bew.), De Volkskrant: „Rijksmuseum koopt schilderij van Verkolje”

 

[J] Dimitry Vancoillie, Lendelede

2009-01-13, Het Nieuwsblad: „Cultuurtrofee voor Dimitry Vancoillie”

 

2008

[J] Jerome Van Coillie, Snaaskerke

2008-08-28, Het Nieuwsblad/Sportwereld: „Jerôme Van Coillie is vice-kampioen”

 

[J] Ilse Van Coillie, Molenbeek

2008-01-24, N. Galoppo: „Juf komt uit Oostduinkerke”

 

2007

[J] Diederik Van Coillie, Hechtel-Eksel

2007-11-09, Het Nieuwsblad: „Uit vriendschap voor Diederik Van Coillie”

 

[J] Griet Van Coillie, Herne

2007-10-01, Het Nieuwsblad: „Griet Van Coillie gaat twee parochies leiden”

 

[N] Eline Van Coillie, Kessel

2007-09-18, Het Nieuwsblad: „Zonder Man bijt hond had ik nooit een CD gemaakt”

 

[J] Claude Vancoillie, Menen

2007-03-17, Het Nieuwsblad: „Vancoillie vrijgesproken”

 

[J] Bernadette Groenweghe–Van Coillie, Dilbeek

2007-01-29, Malcontenten: „In de kijker: Bernadette Groenweghe-Van Coillie (politica CD&V)”

 

[J] Claude Vancoillie, Menen

2007-01-04, Het Nieuwsblad: „Klacht tegen voorzitter Claude Vancoillie”

 

[J] Kaleb Richard Van Coillie, Moline (VS-Illinois)

2007-01-02, Quad-City Times: „Quad-Cities’ first babies of 2007 make grand entrances”

 

2006

[N] Dirk Vancoillie & An Rombaut, Herentals

2006-10-28, Thals FM: „Kennedytunnel kan huwelijk An en Dirk niet verhinderen.”

 

[J] Toon Vancoillie, Kortemark

2006-10-16, Het Nieuwsblad: „Toon Vancoillie na vier jaar burgemeester”

 

[J] Marianne Dewitte–Vancoillie, Wielsbeke

2006-09-04, CD&V Wielsbeke: „Respect voor het welzijn van iedereen!”

 

[J] Site Vancoillie, Lichtervelde

2006-07-08, Het Nieuwsblad: „Heemkundige kring trekt in bij Vancoillie”

 

[N] Van Coillies molen, Klerken

2006-08-19, Het Nieuwsblad: „Van Coillies Molen wordt vredesmonument”

 

[J] Karin Debruyne–Vancoillie, Nieuwpoort

2006-07-31, CD&V Nieuwpoort: „Al onze kandidaten”

 

[J] Site Vancoillie, Lichtervelde

2006-07-08, Het Nieuwsblad: „Site Vancoillie wordt gerestaureerd”

 

[N] Jan Van Coillie, Westkapelle

2006-06-17, Knokke-Heist: „Jan Van Coillie aan de slag als nieuwe directeur van de afdeling Stads­ontwikkeling”

 

[N] Eline Van Coillie, Kessel

2006-06-08, Het Nieuwsblad: „Junior Jazz brengt nieuwe plaat uit”

 

[J] Dimitry Van Coillie, Lendelede

2006-05-15, Gemeente Lendelede: „Lendeledenaar wint landschapsprijs”

 

[J] Pelagie Sandra–Vancoillie, Izegem

2006-03-01, Het Volk: „Pelagie blaast honderd kaarsjes uit”

 

2005

[J] Dimitry Van Coillie, Lendelede

2005-09-26, Westhoek.be: „Veurne, tentoonstelling in De Loft”

 

[J] Jerome Van Coillie, Snaaskerke

2005-09-13, ClubRacer.be: „Belg Jerome van Coillie wint ONK Draken”

 

[J] Rita Vancoillie, Lo

2005-07-27, Vlaamse Liga tegen Kanker: „Relaxatie verdrijft spanning en angst”

 

[J] Bradley Van Coillie, Michigan

2005-07-13, Herald Times: „Varsity frosh Raffin, VanCoillie carry J-L Little League team”

 

[J] Florimond Vancoile, Gent

2005-06-21, Het Volk: „Straf met uitstel gevraagd voor jonge geweldenaar”

 

[N] Emmanuel Van Coillie

2005-02-10, Defensie: „Afghanistan: De vijf van Kunduz”

 

 

Nicolaas Verkolje

Nicolaas Verkolje uit Amsterdam

 

 
 
 
 

Vredesmonument

Van Coillies molen vol­gens de krant, maar meestal wordt hij de Vancouilliemolen ge­noemd… Iemand on­der u die weet waar­om deze molen onze naam draagt?

 

Vallen & opstaan – God ademde medio ja­nuari 2007 eens heel diep in en blies met storm­kracht over de Vlaam­se dodenak­kers. En neen, de dor­re beenderen kwamen niet tot leven - zoals ten tijde van Ezechiël, maar de molenruïne, die 127 km/h te ver­duren kreeg, scheur­de van boven tot onder en stond daarmee fei­telijk op instorten…
De restauratie werd in ’09 gestart.

 

2004

[J] François & Christine Opderbeck–Vancoillie, Marcinelle

2004-10-16, La Dernière Heure: „Une famille en danger”

 

[N] Saskia Van Coillie, Mechelen

2004-04-20, Het Volk: „Uitbaatster op de grond voor geld en wat sigaretten”

 

2003

[N] Eline Van Coillie, Kessel

2003-11-29, Het Nieuwblad: „14-jarige scoort met cd als Junior Jazz”

 

[N] Peter Vancoillie, Torhout [?]

2003-09-19, Monitor: „Sales Manager Benelux - Scientific-Atlanta Europe”

 

[N] Philip Van Coillie, Eine

2003-02-05, Het Nieuwblad: „Dief staat naast bed”

 

2002

[J] Anna Helena Vancoillie, Kortemark

2002-12-12, Het Volk: „Zwaarste jaren uit mijn leven”

 

[J] Jean-Pierre, Virginie & Matthias Vancoillie, Menen

2002-07-16, Het Nieuwblad: „Plopsaland strijkt neer in De Jukte”

 

[J] Claude Vancoillie, Menen

2002-06-13, Het Nieuwsblad: „Eindelijk geen pijn meer”

 

2001

[J] Lucien Vancoillie, Harelbeke

2001-12-11, Het Nieuwblad: „Gilde schiet nu vanop 50 m”

 

[J] Gwenny Van Collie, Roeselare

2001-08-02, Het Nieuwblad: „Kajakkers ontdekken rust en vrijheid op water”

 

[N] Albert Vancoillie, Meulebeke

2001-07-07, Meulebeke feest: „Riddering in de Orde van de Grote Beer”

 

 

 

 

 
 

 

Naar eenheid in verscheidenheid

 

   

 

Het relatief kleine Europa herbergt vele oude kulturen en de Europeanen
spreken een groot aantal talen; dat typeert hun grote regionale verscheidenheid.
Toch zijn nu in een steeds groter wordend deel van dat Europa de binnengrenzen open
voor een vrij verkeer van personen en goederen.
Vanaf 2002 gebruiken vele Europese burgers ook een en dezelfde munt
en dat leidt zeker tot een groeiend eenheidsbesef.
 

We hopen en verwachten dat dit een belangrijke stap in de goede richting zal blijken te zijn. Zonder de culturele, taalkundige of religieuze verscheidenheid aan te tasten zijn er zaken te over die om een grootscheepse mondialisering schreeuwen: welzijn en welvaart om maar eens wat te noemen.  En…, de wereld houdt dáárvoor zeker niet op aan Europa’s buitengrenzen!

 

 
 

 

...of kies een andere geschiedenisperiode in de menubalk bovenaan...