Discours de Gustave Vancoillie

 
Discours pendent le congrès de la famille
à Ostende, samedi 1977-04-30, par le directeur
de la société Caby à Lille.
 
 

Chers membres de famille,
 
C’est une journée inoubliable que ce samedi 30 avril 1977, que la célébration de ce congrès unique, premier du genre dans notre grande famille, la réunion de sept cent cinquante personnes, descendants d’un même nom: «de Coilge», depuis les années 1202 (prof. Albert Carnoy) et 1280 (dr. Wilfried Beele).
Le professeur Roger Van Coillie a entendu dans le temps que ce «de Coilge» aurait été un officier Savoyard, des environs d’Annecy, envoyé dans les provinces nordiques…
Vers 1600 il y avait des Van Coillie dans l’axe Roulers-Iseghem, où coulait la rivière Mandel, et la Coillie-beke.
Vous imaginez sans peine la joie qui aurait été la leur si nos ancêtres avaient pu vivre avec nous cette remarquable journée !

 

C’est le 3 décembre 1949, lors du mariage de Jacques et Nicole Vancoillie à Lille, qu’a été lancée auprès du père R.G. Vancoillie l’idée de la création de l’arbre généalogique des Van Coillie. Le démarage s’était fait.
 
Au siècle dernier, c’était l’époque des familles nombreuses et beaucoup d’enfants ne trouvaient pas sur les lieux d’origine l’épanouissement de leurs ambitions. Nos ancêtres qui étaient le plus souvent agriculteurs, artisans, commerçants, tisserants, ne pouvaient pas assurer l’avenir de tous leurs enfants au cœur de la Flandre Belge.
De cette situation, l’esprit d’entreprise qui inspirait les plus audacieux, le goût du travail, fit jaillir une dispersion, une émigration des Van Coillie, dans toute la Belgique flamande et wallonne et une partie de la France où l’industrialisation: les filatures, les tissages etc… donnaient du travail.
Cette famille de pionniers, entreperenant et courageux, s’installa un peu partout, au gré des circonstances et dans l’ensemble réalisèrent une réussite sociale qu’il est heureux de constater aujourd’hui.

 

Cette apothéose que nous avons le plaisir de consacrer ce jour à Ostende, dans la Flandre Occidentale, qui fut le berceau de nos ancêtres, il faut le souligner, nous le devons à l’équipe d’organisateurs avec le père Vancoillie, qui ont entrepris cette tâche énorme de réaliser le rassemblement de tant de descendants de la généalogie «de Coilge».
Je souhaite qu’à l’issue de cette journée, il soit possible d’établir une édition de l’arbre généaligique vers 1980, d’abord la branche Beveren et puis les autres.
 
Enfin je souhaite que ce ne soit pas l’évènement d’un jour, mais le souvenir vivant d’une génération de membres d’une grande famille ayant la possibilité de comminiquer et de se revoir à l’avenir. Il y a le mensuel Coyldiana qui nous relie tous et il a été soulevé l’éventualité d’un congrès suivant.
A tous les Van Coillie présents, les meilleurs vœux de santé et de bonheur et bonne journée tous ensemble!

 

Source: Coyldiana 1977 page 30

 

Feestrede van Gustaaf Vancoillie


Rede gehouden tijdens het familiecongres
te Oostende op zaterdag 1977-04-30 door de directeur
van de maatschappij Caby in Rijsel.
 
 

Beste familieleden,
 
Deze zaterdag 30 april wordt een onvergetelijke dag. Het vieren van dit unieke congres, het eerste in zijn soort in onze grote familie. De reünie van 750 personen, afstammend van dezelfde naam: «de Coilge», uit het jaar 1202 volgens professor Albert Carnoy en 1280 volgens dr. Wilfried Beele.
Professor Roger Van Coillie hoorde ooit dat de eerste ‘de Coilge’ een ambtenaar uit de Savoie zou zijn geweest die naar de noordelijke provincies was gestuurd.
Rond 1600 leefden er Van Coillie’s in de streek Roeselare-Izegem, in het stroomgebied van Mandel en Coilliebeek.
Stelt u zich de vreugde eens voor van onze voorouders, hadden zij deze heuglijke dag met ons mee kunnen beleven!

 

Het was op 3 december 1949 –op het huwelijksfeest van Jacques en Nicole te Rijsel– dat het idee werd gelanceerd bij pater R.G. Vancoillie om een Van-Coilliestamboom op te maken. Zó begon het allemaal…
 
De afgelopen eeuw was een tijdperk van kroostrijke gezinnen. Veel kinderen vonden in hun eigen streek geen emplooi. Onze voorouders –veelal landbouwers, vaklieden, handelaars, wevers– zagen in hartje Vlaanderen voor al hun kinderen geen toekomstmogelijkheden.
In deze omstandigheden brachten de ondernemingszin en de werklust die de grootste durvers bezielden een uittocht op gang; een emigratie van Van Coillie’s naar heel Vlaams en Waals België en naar een deel van Frankrijk, waar de industrialisatie –fabrieken, spinnerijen, weverijen &z.– werk verschafte.
De leden van deze ondernemende, moedige pioniersfamilie vestigden zich –naargelang de omstandigheden– zowat overal, en ze verwierven over het algemeen een zekere sociale welstand zoals we hier vandaag kunnen vaststellen.

 

Het feest dat we vandaag met genoegen kunnen vieren, danken wij aan de organisatieploeg van pater Vancoillie, die de zware taak om 750 nakomelingen van de ‘van Coilge’-stam bijeen te brengen, heeft verwezenlijkt.
Ik hoop dat het na deze dag mogelijk zal blijken om een uitgave van de stamboom het licht te laten zien, in 1980 de tak-Beveren en vervolgens de andere takken.
 
Tot slot spreek ik de hoop uit dat dit evenement geen eendagsvlinder zal blijken te zijn, maar een levendige herinnering zal nalaten op een generatie van dezelfde grote familie die de mogelijkheid heeft om te communiceren en elkaar terug te zien in de toekomst.
Er is het maandblad Coyldiana dat ons allen verbindt, en er was al sprake van een volgend congres…
Voor alle aanwezige Van Coillie’s mijn wensen voor gezondheid en geluk, en voor een fijne dag met zijn allen.

 

Naar: Coyldiana 1977 blz. 30

 

vancoilge.net