v. 2005-09-13

In memoriam dom Isidoor Lambrecht


uit Coyldiana, jan./feb.-nummer 1979
 
 

Op zondag 4 februari 1979 overleed in de Sint-Pietersabdij van Steen­brugge een roemrijke telg van de Van Coillie-stam: dom Isidoor Lam­brecht, rustend abt van Steen­brugge.

 

Afstamming & jeugd

Jeroom Napoleon Lambrecht werd geboren te Meulebeke Marialoop op 11 april 1896 als zoon van bakker August Lambrecht en Leonie Van Coillie. August was geboren te Oost­rozebeke op 22 april 1852. Moeder Leonie Van Coillie was de dochter van Seraphin en van Fran­cisca Clauws en was geboren te Meulebeke op 6 oktober 1865.
Toen zij te Meulebeke op 8 novem­ber 1893 trouwde met bakker Lam­brecht, was zij weduwe van Ivo Emiel Saelens. Uit dit eerste huwe­lijk was er een zoon: Gustaaf Saelens º25-8-1888, †13-3-1979.
Moeder Leonie stierf in 1897, amper 32 jaar oud. Vader Auguste her­trouwde met Marie Verhaeghe. Uit dit huwelijk was Maria Cyrilla Lam­brecht ºMeulebeke 14-3-1899,

 

Wapen

 

Caritate mansueta 

 
Wapenschild & wapenspreuk
van abt Isidoor Lambrecht

 
 

†Oostrozebeke 2-11-1977. Vader abt Isidoor had veel steun van zijn tweede moeder en had aan Maria Cyrilla een zeer liefdevolle zuster.
In 1900 stierf bakker August Lam­brecht; hij was ook nog maar 48 jaar. Steeds zou vader abt Isidoor zijn ouders, die hij praktisch nooit gekend had, diep in het hart dra­gen.
 

Hij werd toevertrouwd aan de wezenschool van Meulebeke, waar hij onder leiding van zuster Agnes leerde naaien, breien en speldewerken, en heel zijn leven door had hij interesse voor die ty­pisch-vrouwelijke werkzaamheden.
Hij volgde de latijns-griekse huma­niora aan het Sint-Jozefscol­lege te

Tielt tot poësis, zoals een getuig­schrift van 29 april 1919 ons leert.
 

Intrede bij de benedictijnen

Daarna voltooide hij zijn huma­niora aan de abdij van Steenbrugge, waar hij intrad op 5 mei 1919 en op 8 juni het kloosterhabijt ontving, alsook de kloosternaam dom Isi­door als herinnering aan dom Isi­door Van Walleghem, die eveneens afkomstig was van Marialoop en een paar maanden vroeger, op 21 februari 1919 te Steenbrugge over­leden was.
Op 24 juni 1920 legde hij zijn tij­delijke en op 29 juni 1923 zijn plechtige geloften af. Hij werd on­derdiaken gewijd te Mechelen door kardinaal Mercier op 9 augustus 1925, diaken in de kathedraal van Brugge door mgr. Waffelaert op 18 december 1926. Samen met drie medebroeders, dom Placidus Tim­mermans, dom Leander Bultiauw en dom Antonius De Landtsheer werd hij priester gewijd in de abdijkerk van Steenbrugge op 17 juli 1927 door de toenmalige nuntius aan het

 

In memoriam dom Isidoor Lambrecht [2]


hof van Brussel, mgr. Micara. Hij droeg zijn eremis op in de abdijkerk van Steenbrugge op 24 juli en ver­volgens in de kerk van Meulebeke op 3 augustus 1927, waar dom Mo­dest Van Assche, zijn voorganger als abt, het sermoen hield.
 

Dom Isidoor als kloosterling

Dom Isidoor maakte zich zeer nut­tig binnen en buiten zijn abdij. Hij was alom geëerd en gaarne ge­zien wegens zijn minzaamheid. „Om goed te zijn moet men te goed zijn,” zegde hij eens, „anders is men niet goed genoeg”.
Op 31 maart 1928 werd hij aange­steld tot ‘sacrista’, dit is de koster, die zorgt voor alles wat kerk en sakristie betreft. Op 1 september 1929 was hij godsdienstleraar aan de plaatselijke meisjesschool van Steenbrugge.
Hij werd broedermeester op 1 ju­ni 1935. Van 12 oktober 1936 tot 1 de­cember 1940 was hij zondags­onderpastoor van de nieuwgestichte parochie Sint-Kristoffel te Asse­broek. Ook op de parochies in de omtrek, waar hij zijn diensten aan­bood, was hij een graaggeziene figuur.

Zijn verkiezing tot abt

Na de dood van vader abt Modest Van Assche, die op 30 oktober 1945 overleed, bleef de abdij gedurende meer dan één jaar zonder abt. Op 23 december 1946 werd dom Isi­door Lambrecht tot de vierde abt van Steenbrugge verkozen, en ver­mits de abdij van Steenbrugge se­dert 26 november 1934 de opvol­gingsrechten heeft van de Sint-
 


Pietersabdij van Ouden­burg, die door Sint Arnold van Tiegem in 1084 werd gesticht en in de Franse revolutie werd afgeschaft, tot 55e abt van Ou­denburg.
 

Wapenschild en -spreuk

Als wapenschild koos hij: op een veld van lazuur (blauw) een zilve­ren lam en een gouden vlamme­tje, met een schildhoofd van hermelijn.
 


 

In memoriam dom Isidoor Lambrecht [3]


Dit wapen is een zinspeling op zijn naam. De naam Lambrecht kan ge­splitst worden in twee woorden: lam (waarop het lam wijst) en brecht, dat schitterend betekent (vergelijk het Engelse ‘bright’), waarop het vlammetje wijst. Het is overigens een variante van een oud wapen­schild Lambrecht, dat op een veld van lazuur een zilveren lam voert, en dat ondermeer ge­voerd werd door mgr. Matthias Lambrecht, die van 1596 tot 1602 de derde bis­schop van Brugge was.
Hierbij kwam de aangepaste leuze „Caritate mansueta”, dit is: zacht­moedige liefde.
 

Dom Isidoors abbatiaat

Op het feest van Sint Jozef, 19 maart 1947, werd vader abt Isidoor Lambrecht door mgr. Lamiroy, bis­schop van Brugge, plechtig tot abt gewijd.
 

Gedurende twintig jaar, tot zijn ontslag op 20 maart 1967, heeft hij in zachtmoedige liefde zijn abdij bestuurd. Zijn bestuur was een ze­gen voor de abdij, die aangroeide door kloosterlingen, doch tevens bloeide op kultureel en materieel ge­bied. Talrijke kulturele werken kwa­men tot stand.

In 1954 verscheen het eerste deel van Corpus Christianorum, de her­uitgave der kerkvaders, gesticht door de huidige abt dom Eligius Dekkers; deze uitgave gaat nog altijd verder. Er verschenen andere uitgaven, Sacris Erudiri, jaarboek voor godsdienstwetenschappen, Pretiosas Margaritis, steeds met de steun en de zegen van vader abt Isidoor.

Op 1 januari 1955 werd de parochie van het H.-Hart te Steenbrugge op­gericht, met monniken der abdij als bedienaars; aldus ging de oorspron­kelijke wens van pastoor Pollet, de bouwheer van Steenbrugge, in ver­vulling.
 

Vader abt Isidoor zorgde er eveneens voor dat monniken, die de nodige bekwaamheid bezaten, hogere studies konden aanvangen.

Verscheidene kloostergebouwen werden vernieuwd, het portaal van de kerk, de spreekplaatsen; er kwam een nieuwe vleugel tot stand met sakristie, refter, bibliotheek, recreatiezaal en kloostercellen.
 

Eerherstel voor dom Modest

Hij heeft ook geijverd voor het eer­herstel van zijn voorganger dom Modest Van Assche, die als onschul-

dig slachtoffer der repressie over­leed.

In 1948 verscheen zijn ontroerend boekje over zijn voorganger, dat verscheidene herdruk­ken beleefde. Op 23 juli 1961 onthulde hij het standbeeld van dom Modest Van Assche in zijn geboortedorp Erem­bodegem en op 31 oktober 1965, ter gelegenheid van de herfstgouw­dag van het Davidsfonds van West-Vlaanderen, de gedenkplaat in de gevel der abdij van Steenbrugge. Hij was ook aanwezig in de krypte van de Ijzertoren, wanneer op 11 november 1963 het herdenkings­raam Dom Modest Van Assche werd onthuld.
 

Publicaties

Zijn sermoenen en toespraken ble­ven in zijn schuif. Behalve een preek over Sint Benedictus, die hij te Steenbrugge hield, en die ver­scheen in de plaatselijke Sint-Bene­dictusbode, en een ar­tikel over mijn vader zaliger Paul Van Biervliet (Gits 1891–1972), die hij zeer goed gekend had, en dat verscheen in het Nationaal Biografisch Woorden­boek (deel VI, 36–380) herinner ik me niet dat er iets van hem werd gepubliceerd. Hij is echter de sti­mulans geweest van zeer belang-

 

In memoriam dom Isidoor Lambrecht [4]


rijke werken en uitgaven, waarvan ik de heruitgave der Kerkvaders reeds heb genoemd.
 

Mijlpalen

Op 17 juli 1952 vierde hij dank­baar zijn zilveren priesterjubile­um. Na zijn ontslag als abt bracht hij nog menig gelukkig jaar door in zijn ab­dij, door iedereen geacht en be­mind, en zolang hij kon was hij steeds aanwezig in het koorgebed. Hij werd herhaaldelijk in de bloe­men gezet, op 18 maart 1967 bij zijn 20-jarig abtsjubileum, op 24 juni 1970 bij zijn gouden klooster­jubileum, op 11 april 1976 bij zijn 80ste verjaardag en op 17 juli 1977 bij zijn gouden priesterjubileum.
 

Zijn twee laatste levens­jaren waren jaren van stille ach­teruitgang. In de nacht van zondag 4 februari 1979 is hij te kwart voor 2 uur stil en zacht in de Heer ont­slapen, in zijn abdij van Steenbrug­ge, en werd op donderdag 8 februa­ri op het kerkhof der abdij begra­ven onder het vredesmonument, waar de abten en priors van Steen­brugge rusten.

Nu rust hij in vrede bij de Heer.
 

Epiloog

Vader abt Isidoor Lambrecht was werkelijk een man Gods, vol liefde voor Kristus, O.L.Vrouw en de kerk. Hij hield van zijn abdij, van zijn volk, van zijn familie en talloze vrienden.

Hij hield van de Van Coillie-stam en was blij als hij de familiefeesten kon bijwonen. Coyldiana lag bij zijn af­sterven beduimeld en goed doorle-

zen op zijn schrijftafel. De familie Van Coillie zal hem dan ook dank­baar in haar gebed gedenken.
 

Aubert-Tillo
Van Biervliet, osb

 

3× Van Coilge: Monique Van Coillie trouwde Robert Vancoillie voor achterneef dom Isidoor Lambrecht, zoon van August & Leonie Lambrecht–Vancoillie.

 

In memoriam dom Isidoor Lambrecht [5]



 

Bidprentje met een foto van de gemoedelijk glimlachende dom Isidoor. De (klein weergegeven) tekst voegt weinig toe aan voorgaand uitvoerig ‘In memoriam’ door dom Aubert-Tillo Van Biervliet.
 

 
 

vancoilge.net